|
DUT beyaz ak dut aşılı poşette kalın gövdeli dikkat bizim fidanlarımız ın boyları çıplak köklü iken 170 cm ile 250 cm arasında iken aşı yerinden itibaren dünya standardı olan 60 cm den kesilmiş ve poşetlere alınmıştır,tacı ile beraber size 120-140 cm olarak teslim edlir gövde kalınlıkları 5-7 cm bundan dolayı fidanımızı diktiğinizde ya üzeri meyveli gelir,yada kısa zaman içinde üzerinde meyve görürsünüz DİKKAT: meyve bahçesi kurmak isteyenler çok fazla adet alacaklar daha uygun fiyatlarımız için www.fidantoptan.com sitemizi ziyaret ediniz yalovasufidancilik@hotmail.com yada info@yalovasufidan.com tlf ve fax: 0226 353 30 56 gsm: 0532 700 71 10
İkiçenekliler sınıfının dutgiller familyasından bir ağaç türü olan dut Kuzey Yarıkürenin ılıman bölgelerinde yetişir. Boyu 10821115 metreyi bulur. Kışın yaprak döker. Meyvesi tatlı ya da ekşi olup ülkemizde akdut karadut ve kırmızı dut türleri bulunur / 2011050617 Dut Ağacı ve Dut Meyvesi: DUT: İkiçenekliler sınıfının dutgiller familyasından bir ağaç türü olan dut, Kuzey Yarıkürenin ılıman bölgelerinde yetişir. Boyu, 10–15 metreyi bulur. Kışın yaprak döker. Meyvesi tatlı ya da ekşi olup; ülkemizde akdut, karadut ve kırmızı dut türleri bulunur. Akdut: Anayurdu Çin olan dutun XII. Yüzyılda Anadoluya getirildiği sanılıyor. Yavaş gelişir, uzun ömürlüdür. Bazı bölgelerimizde yaprağı ipekböceği beslemede kullanılır. Önceleri sarı iken sonradan kahverengiye dönüşen odunu, çalgı yapımında kullanılır. Ayrıca marangozluk işlerinde, araba yapımında, gömme süsü işlerinde, yakacak olarak kullanılır. Meyvesi taze olarak tüketilir. Ayrıca dövmesi, pekmezi, pestili yapılır. Ülkemizin bazı yörelerinde dut rakısı da yapılmaktadır Dut Pekmezi: Dut en çok pekmez olarak değerlendirilir. Dut ağacı olan mutlaka pekmez yapar. Olgunlaşmış dutlar büyük bir kaba konulur. Üç teneke dut, bir teneke su hesabı ile karıştırılarak ezilir. Büyük bir leğen (teşt) üzerine gecgere adı verilen basamakları sık, kısa merdiven biçimindeki düzenek konulur. Hazırlanan ezilmiş dut-su karışımı kenevirden yapılmış telis torbaya konularak gecgerenin üzerinde sıkılır ve şırası leğene damlatılır. Torbada kalan posasına şüğ adı verilir. Şüğ, kurutularak kışın ineklere verilir. İneklerin sütünü artırdığı söylenir. Şıra leğenden alınarak bir kazana doldurulur ve kaynatılır. Kaynadıkça yüzünde biriken köpük kepçe ile alınıp atılır. Kef adı verilen bu köpük bitinceye kadar kaynatma işlemi sürerken bir yandan da karıştırılır. Kefi alınmış şıra şeker torbasına konularak ağzı bağlanır, torba gecgerenin üzerine konularak şırası leğene sızdırılır. Torbanın içinde kalan atık maddeye murul adı verilir. Bu madde atılır. Leğendeki şıra sini, teşt, tepsi gibi ağzı geniş ve derin olmayan kaplara konularak güneşlendirilir. Şıra, iki-üç gün sonra öğlen sıcağında kapların en büyüğünde biriktirilir. Yine iki-üç gün sonra öğlen sıcağında süzülerek kalaylı bakır, plastik ya da çömlek kaplara doldurulup ağzı bezle kapatılır. Sonbaharda, havalar soğumaya başladığında temiz bir oklava ile karıştırılarak pekmezin sararması sağlanır. Kabın ağzındaki bez yerine kendi kapağı kapatılarak saklanır. Şıranın pekmeze dönüşmesinden sonraki işlemlerde kullanılan kap, kaşık, kepçe, oklava gibi araç gereçlerin kuru olmasına özen gösterilmelidir. Pekmezin suyla teması bozulmasına neden olmaktadır.
|
